Feestelijk presentatie van een ‘nieuw’ album.

Inderdaad, ‘nieuw’ tussen aanhalingstekens, want de meeste nummers op het nieuwe Bintangs album It’s A Nightmare zijn al wat ouder. Vijf songs die in 2002 werden opgenomen tijdens een concert in De Oosterpoort in Groningen, drie covers van respectievelijk de J. Geils Band, Bo Diddley en Chuck Berry, en Burning Love dat is terug te vinden op een cd die in 2007 verscheen bij het verschijnen van het boek Elvis in Nederland. En ja ook twee splinternieuwe songs en het opnieuw ingespeelde Outskirts Of Town. En dus werd de albumpresentatie op zondag 7 oktober in het Patronaat niet alleen een avondje vooruitkijken, maar vooral ook terugblikken.

Die specifieke Hoogovensound

Het is de avond voor het optreden van de Bintangs in Haarlem. Vanuit de rij wachtenden voor de Popronde 2018, bekijken twee jongeren de lijst met komende concerten. “Morgenavond de Bintangs? Bestaan die dan nog?” Ja dus. Sterker nog, het is de volgende avond gezellig druk in de Grote Zaal van het Patronaat. Veel 50+’ers, waarvan een flink deel via hun t-shirt laat zien wat hun favoriete Bintangs album is. Maar ook wat jongeren, waarschijnlijk door hun ouders op het spoor gezet van de specifieke Hoogovensound van de Bintangs. Stoere, recht voor zijn raap muziek; rhythm and blues, overgoten met een stevige rock saus. Denk aan Riding On The L&N en Cross Eyed Mary Jane, die ook vanavond uit de speakers knallen.

Liefde voor blues- en rockmuziek

Terwijl op het podium alles in gereedheid wordt gebracht voor het optreden van de Bintangs kom ik voor het podium in gesprek met Arnold Bos (57) uit Voorhuizen. We praten over een leven lang liefde voor blues- en rockmuziek (‘Weet je, ik ben geboren in het jaar dat de Bintangs zijn opgericht.”), zijn muziekhelden (“Een favoriete artiest? De eerste naam die mij te binnen schiet is die van JJ Grey.”), zijn eigen activiteiten op muziekgebied (“Ik ben ook singer-songwriter, speelde eerst alles in het Engels maar ben eind vorig jaar mijn liedjes gaan vertalen in het Nederlands; dat voelt toch beter.”) en wat hij van een avondje Bintangs verwacht (“Gewoon een spetterend optreden.”). Dan klinkt Off The Hook als setopener.

 

Terug naar de basis

Op 17 juni 2017 werd de knoop doorgehakt. Niet langer optredens in verschillende samenstellingen, waarbij nu eens de nieuwe, ruigere versie van de Hoogovensound de boventoon voerde en dan weer werd teruggegrepen op het oudere, meer melodieuze werk. ‘Weg met die projectsamenstellingen, terug naar de basis’, moet oer-Bintang Frank Kraaijeveld gedacht hebben. Dus wordt, na een voor Bintangs begrippen lange stabiele periode van 13 jaar, afscheid genomen van de broers Maarten en Gerben Ibelings. De Bintangs karavaan trekt vanaf dat moment verder met Frank Kraaijeveld (basgitaar, zang), Dagomar Jansen (gitaar, zang), Marco Nicola (gitaar, zang) en Burt van der Meij (drums). 

IJkpunten en verrassingen

Elk concert van de Bintangs kent z’n vaste ijkpunten. De grootste hits in de vorm van Travelling In The USA en Ridin’ On The L&N. Publieksfavorieten, zoals Mona Lisa en La Femme Sans Tête en de vooral van de Rolling Stones bekende klassiekers Off The Hook en Little Red Rooster. De afsluiter Bye Bye Johnny, waarbij een deel van het publiek traditiegetrouw het podium beklimt. Maar vanavond ook verassingen.

 

Het meespelen van ‘Monsieur’ Paul van Bruystegem, bassist van Triggerfinger, bij het nummer Do John, na de overhandiging van het nieuwe album aan Frank Kraaijeveld. Het korte emotionele moment als Frank Agnes Grey opdraagt aan zijn op 1 mei 2018 overleden broer en mede-oprichter van de Bintangs, Arti Kraaijeveld. De toevoeging van Jan Wijte aan de line-up gedurende het derde deel van de set. En natuurlijk de nieuwe nummers Kick Kick Kick en It’s A Nightmare.

 

Gaaf, krachtig en soms spetterend

Negentien nummers in ruim anderhalf uur. De Bintangs ‘are still going strong’ vindt ook Arnold Bos na afloop van het concert. “Voor mij was dit een gedenkwaardige muziekavond. De aanwezigheid van Jan Wijte en de harmonische gitaarsolo’s die hij samen met Marco Nicola speelde. Het moment dat Paul van Bruystegem het podium opstapte, het nieuwe album overhandigde en een nummer meespeelde op basgitaar.

 

Frank Kraaijeveld; prachtig dat je op die leeftijd nog zoveel energie en emotie in de muziek kunt stoppen. Het kijken naar en genieten van het geweldige drumwerk van Burt van der Meij. Wat een gaaf, krachtig en soms spetterend optreden. Ik moest er een stuk voor rijden, maar het was meer dan de moeite waard.” 

Tekst en foto’s: Herman Sixma

Website Bintangs

error: Content is protected !!