Het muziekseizoen in het Vondelpark is geopend

De Halsbandparkieten vliegen kwetterend van boom tot boom, de blauwe reiger heeft zijn vaste visplek aan de rand van de vijver weer ingenomen, de koeltassen en frisbees zijn uit de schuur gehaald, het terras van het Blauwe Theehuis zit overvol. Lente, met zomerse temperaturen. Ook in het Amsterdamse Vondelpark. Tijd om naar buiten te gaan, om buiten te spelen. Tijd voor het festival Buitenspelen Voor De GRAP, de organisatie voor de Amsterdamse popmuziek. De opening van een nieuw seizoen gratis optredens in het Openluchttheater van het Vondelpark. 

Voor Elk wat wils

Eigenlijk is er sinds vorig jaar weinig veranderd bij het openluchttheater. Nog steeds de stalletjes met snacks en drankjes aan weerszijden van middenterrein. Nog steeds de kinderen die, soms met oorbeschermers op, gewoon doorgaan met spelen en zich niks aantrekken van welke klanken dan ook. Nog steeds de vreemde vogels die voor het podium meedeinen met de muziek. Met de countrypop van Jana Mila, winnares van het Mooie Noten competitie 2017. Met de atmosferische klanken van The Visual. Met de rootsliedjes van The Dawn Brothers. Met de orkestrale klanken van Kim Janssen en zijn band. Met de bewerkte Turkse traditionals van Altin Gün. Ofwel, een gevarieerd, voor elk wat wils programma.

 

Jana Mila staat er vandaag alleen voor

Negentien jaar is ze, Jana Mila uit Amsterdam. Bijna 20 en helemaal klaar om de muziekscene in Nederland te veroveren, met country/folk nummers in de traditie van Johnny Cash, Simon & Garfunkel en een vleugje Joni Mitchell. Maar dan wel in een jasje dat past bij het jaar waarin wij nu leven. Vanmiddag mag Jana de spits afbijten via een korte set van twintig minuten. In haar eentje, met enkel een gitaar. Het klinkt lekker, het klinkt zomers. Het publiek zit in de zon, geniet van een drankje, hoort het welwillend aan en applaudiseert beleeft na elk nummer. Men moet duidelijk nog even wakker worden.

The Visual maakt het spannend

Het eveneens uit Amsterdam afkomstige The Visual maakt muziek die zich misschien wel het best laat omschrijven als een wat vervreemdende mix van sfeer en stilte enerzijds en melodieuze uitbarstingen op gitaar en keybords/synthesizers anderzijds. Voeg daarbij de expressieve stem van frontvrouw Anna van Rij en het plaatje is compleet: een gezelschap dat moeilijk in een hokje is te plaatsen. 

 

Tot halverwege 2017 opereerde de band nog als duo, eind 2017 volgde uitbreiding naar een trio en het optreden in het Vondelpark laat zien dat de toevoeging van een drummer het allemaal net nog wat spannender maakt. Mooi, al is het toch muziek die waarschijnlijk beter tot zijn recht komt bij zaaloptredens. 

Meedeinen met The Dawn Brothers

Geen echte broers, maar vooral broeders in de manier waarop zij tegen muziek aankijken. Dat wat rauwe, ongepolijste 1970s geluid van bijvoorbeeld Creedence Clearwater Revival of de vroege Rolling Stones, aangevuld met een vleugje soul van Otis Readding. Een beetje nostalgisch misschien, maar na de muzikale experimenten van The Visual gaat het optreden van The Dawn Brothers er bij het publiek van het Vondelpark in als koek.

Gewoon lekker meedeinen en kijken hoe een paradijsvogel voor het podium meedanst. ‘Hij vraagt tien euro voor zijn moves. Niet veel toch?’, klinkt het vanaf het podium. De vogel danst gewoon door. Geld is niet belangrijk; zijn show geven, daar gaat het om. En daarna weer verder fietsen. ‘Rock on’, roept hij naar het podium. En dat doen The Dawn Brothers. Met overtuiging.

Kim Janssen, mooie klanken op een mooie middag

Kim Janssen kijkt recht tegen de zon in en heeft het warm. Na twee nummers druipt het zweet van zijn gezicht. Helaas, handdoek vergeten. Een handdoek heeft het publiek niet paraat voor hem; wel een zonnebril en die wordt dankbaar aanvaard en onmiddellijk in gebruik genomen.

Veel nummers van het in 2017 bij Snowstar uitgebrachte album Cousins, maar ook een mooie uitvoering van Casket van het album Ancient Crime (2012) waarbij vooral de prachtige samenzang met Tamara van Esch opvalt. Veel te snel is de drie kwartier die Kim Janssen en zijn band toegewezen hebben gekregen voorbij. Een toegift? Het publiek wil wel, zijn bandleden ook. Maar die toegift komt er niet; de klok is onverbiddelijk.

 

Altin Gün doet Turkse traditionals herleven

Aan de band Altın Gün de eer om met hun opzwepende mix van Turkse folk, psychedelica, funk en rock deze GRAP-middag in het Vondelpark af te sluiten. Traditionele muziek gecombineerd met westerse rockinvloeden, die in de jaren 70 mateloos populair was in Turkije via artiesten als Selda Bağcan, Barış Manço en Erkin Koray.

Muziek die door de Jasper Verhulst, bassist van de band van Jacco Gardner en (mede)oprichter Altin Gün, zo fascinerend werd gevonden, dat hij besloot om deze klanken een nieuw leven te geven. Met een flinke Turkse inbreng, via Merve Dasdemir (zang) en Erdinç Ecevit Yildiz (zang, saz, toetsen).

Muziek die ook vandaag, op deze zomerse pinkstermaandag, meer dan uitstekend past bij de multiculturele stad die Amsterdam bij uitstek is. En het meer dan uitstekend doet als afsluiting van dit minifestivalletje. 

Tekst en foto’s: Herman Sixma

  

error: Content is protected !!