Festyland een meer dan mooie afsluiter van het festivalseizoen 2018

Vandaag zijn wij aanwezig op Festyland te Volkel. Waar Paaspop traditiegetrouw het festivalseizoen in april opent, sluit Festyland op geheel eigen wijze het seizoen in oktober af. De line-up is dit jaar uitmuntend te noemen en wij zijn op zaterdag aanwezig om een aantal artiesten te bezoeken. Waar normaal gesproken Festyland voorzien is van een flinke modderpoel door regenval, is het dit jaar een waar feest om de muziek onder het genot van een heerlijk zonnetje en bijzondere aangename temperaturen te mogen aanschouwen.

Het uitzonderlijke mooie weer zorgt ook voor een recordaantal bezoekers. De acht podia huisvesten allerlei muziek genres. Voor carnavaleske dubbelzinnigheden kan men in de Ballsroom terecht, terwijl bij Dance Palace en Planet Love de liefhebber van elektronische muziek tot zijn recht komt. Wij beperken ons vandaag tot het hoofdpodium Juplier Live Stage, de PulFiction waar het betere gitaarwerk te vinden is en het romantische, sfeervolle Festyland Acoustic.

Nona

Het eerste optreden wat op onze verlanglijst staat is dat van Nona van der Wansem met haar zeskoppige band in de PulFiction tent. Een bloedmooie, jonge en frêle dame met een stem waar pure soul in zit. Je kunt het zelfs omschrijven als een oude ziel in een jong lichaam. Opgroeiend in het kleine gehucht Odilliapeel is Festyland een thuisconcert voor haar. Ze heeft na een turbulente tijd, waarin zij haar vader op zeer jonge leeftijd heeft moeten loslaten, uiteindelijk de stap naar de Herman Brood Academie gezet.

 

En dat zette terecht zoden aan de dijk. Ze liep de oudere Britse bluesgitarist Steve tegen het lijf en hij heeft haar op sleeptouw genomen naar jamsessies en andere optreedlocaties om de muziek haar eigen te maken. Zo rolde ze uiteindelijk de muziekwereld in en kon ze naar New York om een album op te nemen. It’s allright is haar eerste single en wordt ook deze middag ten gehore gebracht, alsmede het fijngevoelige Sleeptalking, het ontroerende Albatros en waar haar soulstem helemaal tot zijn recht komt in Big Talk, Small Town. Met recht een dame met veel potentie waar we hopelijk heel veel van gaan horen.

Dawn Brothers

De Rotterdamse band Dawn Brothers begint zo’n tien minuten later dan aangekondigd. Wanneer wij de PulFiction tent binnen lopen, staat de band nog ijverig te sound checken. De liefde voor muziek uit de jaren zestig en zeventig is duidelijk hoorbaar in hun soul/rock ‘n roll/ Americana/Southern rock nummers. De gelijkenissen tussen DeWolff en Dawn Brothers zijn helder al gaat DeWolff m.i. net een tandje harder.

 

Mede omdat frontman Pablo van der Poel van DeWolff deze band onder zijn hoede heeft genomen en hun debuutalbum Stayin’ out late mede-geproduceerd heeft. Doordat Dawn Brothers tijdens etenstijd hun muzikale repertoire ten gehore moet brengen, merk je dat de tent niet gemakkelijk volloopt. Desondanks brengen ze met veel verve hun nummers als Holy Water, Stayin’ out late, Sweet Love ten gehore.

 

Kraantje Pappie

Het is tijd om ons naar het hoofdpodium te begeven in de Jupiler Live Stage tent alwaar Alex van der Zouwen, beter bekend als de hiphop artiest Kraantje Pappie. Kraantje staat bekend om zijn unieke, vaak off-beat en lichtelijk overdreven manier van rappen. Het vooral jonge publiek is in grote getale in de tent neergestreken en het openingsnummer Euro’s van het album Crane III wordt luidkeels meegezongen en goed ontvangen.

Zijn mede-rapper Fiddox zingt nog een tweetal moppies mee en dan is het verder aan Kraantje om de zaal op te zwepen. Met nummers als Wat nou als het luktAlles gaat voorbij en Liefde in de lucht zijn toppers. Kraantje is vooral een echte entertainer en weet de zaal goed te bespelen. Omdat op het podium met alleen de rapper niet veel spektakel biedt, wordt dit getracht goed te maken door regelmatig tijdens het optreden confetti kanonnen te laten ontploffen en vuurwerk af te steken. Voor de liefhebbers van dit genre is het een memorabele avond en worden zij getrakteerd op positieve energie.

 

The Overslept

Wij vervolgen onze weg weer naar de PulFiction om de band The Overslept te gaan zien. The Overslept is een poprockband uit Hilversum. Vier jeugdvrienden besloten in 2014 hun krachten te bundelen en met hun band oldschool poppunk nieuw leven in te blazen. Je kunt er niet omheen dat deze band met de Amerikaanse punkrockband Greenday vergeleken wordt maar The Overslept laat weten dat ze daar overheen willen groeien.

Ze zijn m.i. vele malen dynamischer dan Greenday. De band opende al voor de Simple Minds in Paradiso, wat een echte mijlpaal was. Ooit willen ze in het epicentrum van de poppunkbands staan: De Melkweg in Amsterdam. Het contact met het publiek is een heerlijkheid om naar te kijken, ze weten de tent binnen de korste keren op te zwepen en er ontstaat op een gegeven moment een heuse maar twijfelachtige Moshpit. De band doet dingen graag op hun eigen manier, en daarom heeft het tot dit jaar geduurd voordat hun eerste EP Signals wordt uitgebracht. Addicted To The Rush, Stolen Car, Save our Souls vinden hun weg naar het publiek en in november wordt gestart met een heuse Signals Tour.

 

Miss Montreal

Inmiddels begeven wij ons weer naar het hoofdpodium in de Jupiler Live Stage tent waar de band Miss Montreal onder leiding van singer-songwriter Sanne Hans haar opwachting maakt. Met inmiddels meerdere Top 40-hits, enkele awards waaronder een 3FM Award op zak en een heus eigen festival genaamd Bierpop is Miss Montreal een gevestigde naam in ons kikkerlandje. Wie herinnert zich het vrolijke liedje nog van de smeerkaasreclame uit 2008 met Sanne in de hoofdrol? Het spotje zette haar in één keer in Nederland op de kaart en voor ze het goed en wel wist trad ze op bij 3FM en DWDD. 

Hetzelfde jaar vormde Sanne de band Miss Montreal en stormde de groep de hitlijsten binnen met het nummer Just a Flirt. Een debuutalbum volgt en met een heuse clubtour reisde Miss Montreal door het hele land. In 2012 volgt een theatertournee genaamd S-SS-SSS-Sanne en tussendoor bracht ze een nieuw album uit I am Hunter. In 2015 volgt een nieuw theater programma Onmeunig Sanne. Speciaal daarvoor heeft ze een aantal Nederlandstalige nummers geschreven met o.a. Guus Meeuwis, Simon Keizer en Paskal Jakobsen. 

 

In 2016 greep ze mij bij de kladden door het ontroerende liedje Tijn te schrijven en ten gehore te brengen voor de ongeneeslijke zieke Tijn tijdens Serious Request 2016. Sanne Hans is ook regelmatig op tv te zien de laatste jaren vooral als jurylid bij The Voice of Holland. Er staat nog één wens op haar bucketlist: een eigen festival. Bierpop is een feit. Dit jaar alweer de vierde editie en door het grote succes voor het eerst niet vanuit Hardenberg maar naar een groter terrein in de IJsselhallen in Zwolle.

Rex Pharao

We kunnen maar een kwartiertje meepakken van het optreden van Miss Montreal want om 20:30 uur sharp start in de Festyland Acoustic het optreden van Rex Pharao. Robin Borneman en frontman van de band Navarone Merijn van Haren vormen onder deze naam een gelegenheidsduo. Optredens van Rex Pharao zijn sporadisch te noemen omdat beide mannen het enorm druk hebben met allerlei eigen projecten. Borneman heeft zojuist zijn Folklore III album afgerond en staat op het punt om voor twee maanden naar U.S.A. te vertrekken om daar met TSO uitverkochte stadions te bespelen. Merijn van Haren heeft samen met de andere bandleden van Navarone ook net hun nieuwste album SALVO afgerond dus het is bijna een unicum te noemen dat de twee heren hier staan.

Een gedurfd eerste nummer wordt ingezet in een nog rumoerige ruimte maar al snel heeft het duo een luisterend publiek te pakken met het wonderschone en alom bekende Sound of Silence. Dat je buiten de tent het gedender van een housebeat op de achtergrond meekrijgt, mag de pret niet drukken. Het samenspel, de twee ongelofelijk bij elkaar passende stemmen, de pure vriendschap tussen deze twee amigo’s spat van het podium af en de in een eigentijdse nieuw jasje gestoken akoestische covers als The Letter van Dropbox, Hard Sun van Eddy Vedder vinden veel bijval van het publiek.

 

Het eigen geschreven nummer Two Kings is een mooi voorbeeld dat er een supertalent schuilt bij deze mannen en het was een waar genot om deze akoestische setting bij te mogen wonen. De show eindigt een half uur voordat Merijn van Haren zijn opwachting moet maken met de band Navarone en Merijn verontschuldigt zich voor zijn snelle vertrek hiervoor bij het publiek.

Navarone

We begeven ons snel naar de PulFiction tent voor het laatste optreden voor ons deze vanavond. Een band die een enorm dankbaar publiek om zich heen heeft verzameld. De tent stroomt dan voor het eerst deze dag vol om de band Navarone te zien schitteren. Navarone, een Nijmeegse rockband die deze avond hun ‘Oscillation tour’ afsluit. Een tour van bijna twee jaar heeft hen naar allerlei indrukwekkende plaatsen geleid met als één van de hoogtepunten het voorprogramma te hebben mogen verzorgen in juli dit jaar tijdens de tour van Deep Purple in Monchengladbach, Duitsland.

 

Deze avond zetten ze, zoals gewoonlijk, de tent binnen ettelijke minuten op z’n kop en nummers als Loud & Clear, Snake, December, Lonely Nights, Smash ‘n Grab It, vinden moeiteloos hun weg naar het publiek. Op een gegeven moment laat frontman Merijn van Haren weten dat “ze nu over de helft zijn qua nummers en alleen nog maar feest willen” En zo geschiede. De mensen die vanavond Navarone voor de eerste keer meemaken beamen dat deze band live een onwaarschijnlijk charisma heeft en je wel mee moet gaan in het moment.

 

Over een viertal weken zal in een nu al uitverkocht Doornroosje in Nijmegen hun nieuwe album Salvo gereleased worden en vanavond wordt een klein tipje van de sluier opgelicht met het nieuwe nummer Cerberus: een mythische, monsterlijke hond met drie koppen en soms met een slangenstaart, de bewaker van de onderwereld en mag van Navarone heel even uit zijn hok komen. Een fantastisch stevig rocknummer met fraaie tempowisselingen dat een stapje verder gaat dan het stevige geluid dat de band al op hun vorig albums liet horen. Dat belooft wat in november.

Terwijl wij na een lange zonnige en muzikale zeer uitmuntende dag richting auto lopen, ebt het feestgedruis langzaam van ons weg. De mensen die nog op het terrein verblijven zullen nog tot in de kleine uurtjes doorfeesten op deze uitzonderlijke zwoele oktober zaterdag en wij kijken alweer uit naar het volgende Festyland festival in oktober 2019.

Tekst: Gerdy Driessen || foto’s ©Rijno Boon

error: Content is protected !!