In gesprek met zanger/gitarist Chris Simpson

In het kader van de aangekondigde afscheidstournee staat de Britse folkrock groep Magna Carta vanavond op het podium van een uitverkocht Cultureel Café De Amer in het Drentse Amen. De inmiddels 74-jarige zanger/gitarist Chris Simpson is mede-oprichter en het enige nog overgebleven lid van deze roemruchte formatie die in de jaren ’70 internationale hits scoorde met onder meer Airport Song en Lord Of The Ages. vormde hij Vanaf de jaren ’80 vormde Simpson samen met zijn vrouw en zangeres Linda Taylor de kern van de band.

Magna Carta

Naast Chris Simpson bestaat Magna Carta vanavond uit Doug Morter (gitaar/vocals), Will Stock (fretloze bas) en Wendy Ross (viool/backing vocals). Na drie sets van een half uur, waarin Simpson tussen de nummers door een aantal leuke anekdotes uit het verleden vertelt, wordt de band bedankt voor een prachtig optreden en is Chris Simpson bereid ons te woord te staan.

Vandaag speelde je veel nummers van het vorig jaar uitgebrachte en goed ontvangen album.

“Ja dat klopt, iedere artiest speelt veel nummers van de laatste opname. Maar als je naar de setlist kijkt heb ik nummers gespeeld uit alle periodes waaronder ook songs van de albums ‘Lord of the Ages’ en ‘Seasons’. Het laatste album ‘Fields of Eden’ vind ik zelf ook een goede plaat. Daar heb ik vanavond drie nummers van gespeeld.”

De muzikanten die je vanavond hebt meegenomen speelden mee op het nieuwe album, behalve bassist Will Stock. Heb je die te laat ontdekt?

“Will is een prima bassist. Ik kende zijn ouders goed en wist dat hij bas studeerde aan het Leeds College of Music. Ik heb hem uitgenodigd voor enkele optredens en dat was geweldig.”

Hebben jullie veel geoefend voor deze tour?

“Zeker, heel veel zelfs. Begin dit jaar hebben we een aantal mooie concerten gedaan in Engeland.”

Maar hoe ging dat dan? Stuurde je tapes naar Will Stock?

“Nee, we zijn als band gewoon bij elkaar gaan zitten om te spelen en dat klikte meteen.”

Is het in 2015 uitgebrachte ‘The Fields Of Eden’ je laatste album?

“Ik weet het niet. Dat is moeilijk in te schatten.”

Maar komen de liedjes als muzikant niet altijd boven drijven? En moet je dan niet gewoon schrijven of optreden?

“Misschien wel, maar ik hou ook van boeken schrijven. Het is bij mij niet alleen muziek, maar ook schrijven. Dat gaat steeds maar rond in mijn hoofd. Ik ben nu bezig met het schrijven van “The Yorkshire Dales” en hoop dat ik een uitgever kan vinden die het wil publiceren. Het boek gaat over mijn leven als kind in The Yorkshire Dales, een geweldige tijd die niet meer terug komt. De tijden zijn erg veranderd. We leven nu in een digitale Holocaust, met streaming en mensen die niet meer met elkaar praten maar alleen WhatsAppen.”

Gebruik je zelf ook Whatsapp?

“Ik heb wel een PC, maar alleen maar omdat het moet, en een mobiele telefoon omdat het niet anders kan. Het is natuurlijk wel erg makkelijk. Maar ik ga niet uren voor Facebook zitten. No way!”

‘Er bestaat geen patroon om liedjes te schrijven

De tekst en de melodie komen samen’

Hoe schrijf je eigenlijk songs? Zoals bijvoorbeeld de nummers van ‘The Fields Of Eden’, eerst de tekst en dan de muziek?

“Eigenlijk komt het samen, de tekst en de melodie. Er bestaat eigenlijk geen patroon om liedjes te schrijven. Ik kan geïnspireerd worden door een nieuwsfeit of door iets wat ik op de radio hoor, en dan begint het proces.”

Ging dat vroeger in de beginjaren ook zo?

“Jazeker, ik raak ook geïnspireerd door de seizoenen, door de natuur.”

Wat heeft je vroeger geïnspireerd om de muziek in te gaan? Je thuissituatie misschien?

“Nee helemaal niet, maar ik hield van muziek. In ons huis hadden we lampen die werkten op elektriciteit en we spraken ouderwets met elkaar. Ik had thuis geen instrument maar luisterde wel naar Lonnie Donegan en skiffle en dat wees weer de weg naar Elvis Presley en de Sun Sessions. Uiteindelijk kocht ik een gitaar voor 1 Pound, 3 Shillings en 9 Pence.”

Hoe heb je dit kunnen betalen?

“Op zaterdagmorgen werkte ik in de korenmolen van mijn oom, van hem kreeg ik af en toe 1 shilling.”

Nam je na het aanschaffen van de gitaar les of heb je het jezelf aangeleerd?

“Dat weet ik eigenlijk niet meer zo goed. Ik keek wel naar gitaarakkoorden in boeken. Uiteindelijk is het mij gelukt en kon ik mijn gitaar ook stemmen. Ik probeerde songs van mijn helden na te spelen, zoals Buddy Holly, Elvis Presley, The Everly Brothers en vele anderen. Ik heb Elvis nooit live gezien, maar twee jaar geleden heb ik wel met Scotty Moore, de gitarist van Elvis, gesproken en een avond met hem doorgebracht. Dat was geweldig. Natuurlijk heel veel verhalen over Elvis. Helaas is Scotty Moore dit jaar overleden.”

In het huis van producer Tony Visconti werkten we aan een nieuw album

en David Bowie kwam langs om te luisteren’

Je hebt in je loopbaan veel grote artiesten ontmoet waaronder David Bowie, Ringo Starr en George Harrison.

“Klopt, ik was een keer in het huis van de geweldige producer Tony Visconti die enkele arrangementen deed voor het ‘Seasons’ album van Magna Carta. Wij speelden live met twee akoestische gitaren en toen kwam  David Bowie langs met Angie en ging op de vloer zitten om te luisteren naar het album. Hierover heb ik op de website van Tony Visconti ook een verhaal geschreven.”

Heb je niet ooit ook een gesigneerde LP van George Harrison verkocht?

“Ja, helaas heb ik dat gedaan. Ik zat toen wat krap bij kas en dan doe je soms iets waar je later spijt van krijgt.”

Heb je nog steeds veel plezier in de optredens die je doet?

“Natuurlijk heb ik veel plezier tijdens de optredens, anders hou je het niet vol. Maar er moet ook interactie zijn met het publiek anders is het niet leuk.”

De verhalen die je tussen de nummers door vertelt, zijn die elke avond hetzelfde?

“Nee, gelukkig niet, het is maar net wat bij mij boven komt drijven.”

Enkele jaren geleden heb je het Magna Carta album ‘Live at the Royal Albert Hall with The Royal Philharmonic Orchestra’ uitgebracht. Hoe is dit tot stand gekomen?

“Die opname was meer dan dertig jaar verdwenen. Toen het gevonden werd moest ik nog een rechtszaak voeren tegen Universal die ik uiteindelijk gewonnen heb. Ik dacht eerst dat het een slechte opname zou zijn, maar het is een prachtig album dat prima kritieken kreeg. De LP ‘Magna Carta in Concert’ is een opname uit het concertgebouw en komt uit die zelfde tijd.”

Wat zijn je plannen na deze tour in Nederland.

“In maart 2017 doen we nog vier optredens in Spanje.”

Is dat het einde?

“Ik weet het niet, echt niet …”

Tekst & Foto’s: Henry Knegt & Jolanda Bansema

 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

error: Content is protected !!