Koffie om mee te beginnen en eindigen met nepnieuws

Wat de zes bandjes die vanavond op het podium van de Melkweg staan met elkaar gemeen hebben? Vijf van de zes komen uit Amsterdam, maar The Irrational Library heeft Haarlem als thuisbasis. Vijf van de zes hebben recent een album uitgebracht, maar hier is Wounded Kite de vreemde eend. Hun mini-album met zes nummers verscheen al in 2015. De echte bindende factor voor alle zes de bands is dat ze het kleine Off Amsterdam label een bijzonder warm hart toedragen. Hier voelt men zich thuis, hier heeft men de vrijheid zijn eigen ding te doen. Zo ook vanavond in de Upstairs (boven)zaal van de Melkweg. Vol is het niet, wel gezellig en vooral afwisselend.

Bolster, de huls van granen maar ook de buitenste bast of schil van vruchten zoals noten. Wat hou je over als je die ruwe bast verwijdert? Stekelige, soms dromerige, Nederlandstalige gitaarpop van een trio dat bestaat uit Maria Romijn (zang, gitaar), Joost Kuijer (basgitaar) en Laurie Hendrikse (drums).

Vanavond speelt Bolster zeven liedjes over achter instappen, dingen achter je laten en vooruit kijken (Metro), over dat genotsmiddel dat op elk moment van de dag moet kunnen (Koffie), over hoe fijn het zou zijn als je dingen wat meer van je af zou kunnen laten glijden (Olifantenhuid), over die zoektocht naar het begin en eind als alles door elkaar zit of loopt (Mme Glamour). Liedjes die zijn terug te vinden op het album ‘Bolster’ dat op 24 september 2017 verscheen. Een lekker begin.

Maggie Brown laat de zon schijnen

Maggie Brown is als band al wat verder. Drie jaar geleden maakte het misschien wel één van de mooiste gitaarplaten van 2014. Dit jaar verscheen hun tweede album ‘Another Place’, waarop de lijn met sfeervolle en tegelijk catchy klinkende nummers verder wordt doorgetrokken. Zonnige klanken die vanaf het podium over het publiek worden uitgestrooid. Liedjes die je een warm en behaaglijk gevoel geven, ondanks de vaak wat melancholieke ondertoon.

Met Silent Radio, Plane Crash en Any Other Wave laat Maggie Brown het publiek ook kennismaken met drie nummers van het nieuwe album en met drie liedjes van het simpelweg ‘Maggie Brown’ getitelde debuutalbum; Sunset Park, Because en Atlantic. Na afloop van hun optreden is het druk bij de merchandise. Terecht. 

Wounded Kite, voor al uw stichtelijke liederen

Het is een drukke avond voor Joost Kuijer en dat terwijl hij waarschijnlijk het liefst in bed was blijven liggen. ‘Wat ziekjes’, vertelt hij me aan het begin van de avond. ‘Waarschijnlijk een griepje. Maar ja, de plicht roept en ik wil de anderen natuurlijk niet in de steek laten.’ En dus eerst op het podium met Bolster en nu met Wounded Kite, dat naar eigen zeggen het best bewaarde geheim van de Amsterdamse indiescene is.

Niks geen serie gospelsongs en stichtelijke liederen, zoals vanaf het podium wordt aangekondigd, maar lekker hoekige, wat onconventionele gitaarpop door het trio Wounded Kite dat naast Joost Kuijer bestaat uit Koen Aarsen en Sander van Veen. En Joost? Die bast zich manmoedig ook door dit optreden.

Het Rudie Kartel kraakt en schuurt goddelelijk mooi

En nu iets geheel anders, moet Off Amsterdam gedacht hebben bij het opstellen van de lijst met optredens. Tijd voor Het Rudie Kartel, ofwel ‘de grote teen van top-enter-teen-ment’. Tijd voor een vrolijke mix van hip-hop, stand-up, pump-up, spook&woord en absurdistisch straattheater. Tijd voor Marco Jansen en Maarten Bijnen, met speciaal voor deze gelegenheid Huib Raeven op trompet. Het piept, het kraakt, het schuurt, het wringt, het amuseert.

Met nummers van het in 2016 verschenen ‘De Daily Soms’ en het recent verschenen (dubbel)album ‘Goddelelijk’, zoals bijvoorbeeld Filtersigaret. ‘Door het dak druipt de hemel / en lekken de sterren als gescheurde vuilniszakken druppels in je schoot / je hebt geleefd als een koning / borst vooruit gevaren diep gezonken / zeebonken kloppen op de modderschuit / maar hè dat boek is uit / je laatste filtersigaret in het matras gezet’.

Pfaff klinkt lekker en hard

‘Vanavond niet één Pfaff, niet twee Pfaffs, maar drie Pfaffs’. Zo kondigt Marco Jansen de vijfde band van vanavond aan. Pfaff, het eeuwigdurende muzikale project van Bas Jacobs dat inmiddels toe is aan het tiende album en vandaag opereert in dezelfde samenstelling als waarmee deze 10e is opgenomen. Bas Jacobs (basgitaar, zang), Randy Derkhof (gitaar, zang) en Joni Spaan (drums).

Hoe dat klinkt? Overrompelend lekker, heerlijk hard. Veel nummers van het album ‘The Year That Pfaff Broke’ dat vanavond ten doop wordt gehouden, waaronder Rescue Me en Suck My City. Over al die plaatsen waaraan je zowel met afschuw als met genegenheid kunt denken. Inderdaad, ook Amsterdam.

The Irrational Library met fake news en meer

Zeventien jaar geleden kwam Joshua Baumgarten vanuit New York naar Nederland. In Haarlem begon hij met het organiseren van culturele avonden, later kwamen daar een winkel en een webshop bij. En inmiddels een band, The Irrational Library. Gesproken woord, maar dan wel in een rocksetting, waarbij Tom de Haan (bariton sax, gitaar), Mishal Zeera (basgitaar) en Lars van der Weiden (drums) Baumgarten begeleiden bij zijn maatschappijkritische teksten. ‘The partyprotest band for our modern times’, zoals Joshua het zelf noemt.

Met aandacht voor zaken die niet alleen in de Verenigde Staten van Donald Trump spelen. Luister maar eens naar de teksten van bijvoorbeeld Fake News, Republic Of Humankind, Nipple en Dick Doctrines. Even de wereld wakker schudden in, volgens de setlist, exact 38:21 minuten. Deze wereld heeft mensen als Joshua Baumgarten nodig.

Tekst & Foto’s : © Herman Sixma

Website Off Amsterdam

Over de auteur

error: Content is protected !!