Pussy Riot grijpt bezoekers van Luxor Live met indrukwekkend statement.

Het befaamde Russische Pussy Riot staat vanavond 30 januari voor een  bijzondere show in Luxor Live. Pussy Riot is het in 2011 opgerichte protestpunk/kunst-collectief uit Moskou bestaande uit een wisselende groep leden. De groep is bekend geworden met provocatieve guerilla punkrock optredens op publieke plekken.

Eind 2012 kreeg Pussy Riot wereldwijd de aandacht nadat leden van de groep werden opgepakt tijdens een optreden in een kerk in Moskou. Het optreden was een protest gericht tegen leiders van de Orthodoxe kerk omdat zij Poetin steunden tijdens zijn verkiezingscampagne. Drie van de leden (Maria ‘Masha’ Alyokhina, Nadezhda Tolokonnikova en Yekaterina Samutsevich) werden veroordeeld tot twee jaar gevangenschap.

 
Maria ‘Masha’ Alyokhina, vanavond ook aanwezig in Luxor Live, debuteerde in 2016 ook als actrice met een hoofdrol in Burning Doors, een toneelstuk van het Belarus Free Theatre, over politieke gevangenen in Rusland. Samen met Kyril Masheka en het muziekduo AWOTT speelt zij dit nieuwe Pussy Riot project in Luxor Live. Pussy Riot – Riot Days is de theatershow die gebaseerd is op het boek Riot Days van Maria Alyokhinas.

 

Provocatieve punkrock, dat is veelal de associatie met Pussy Riot, en ook vanavond is dat bij een meerderheid van het publiek de verwachting. Anderzijds merk ik dat men ook graag verrast wil worden, willen voelen wat het ‘concept’ Pussy Riot uitdraagt. Zo verschillend als de verwachtingen zijn, is ook de diversiteit van het publiek.

Alexander Cheparukhin loopt met een introverte tred het podium op om enigszins tekst en uitleg te geven van wat wij kunnen verwachten met vooral ook de boodschap, nadat een ieder een veelvoud aan waterflesjes ziet staan, dat we wel eens nat konden worden. Het muziekduo AWOTT, vanavond onderdeel van de show, neemt het podium over en brengt ons in een opbouwende techno sfeer. Een bijzonder moment wanneer Maria “Masha” Aloykhina het podium aanvult wetende dat zij een rechterlijk verbod aan haar ‘lange blonde lokken’ heeft hangen.

“Masha” wordt door mede Pussy Riot lid Kyril Masheka bijgestaan en we staan op het punt een surrealistisch beeld van onrechtvaardigheid en politieke manipulaties van een ‘Russische strafkolonie’, realistisch te gaan ervaren. ‘Riot Days’ , een voorstelling – deel theater, deels optreden – dat Masha’s boek met dezelfde titel herinterpreteert wordt ondersteund met pakkende visuals en quotes waarbij de Spoken Words, in het Russisch, toch helder en beeldend binnenkomen.

 

De techno ritmes and beats drijven de show voort terwijl de visuals de eerdere Pussy Riot-protesten volgen tot aan de gevangenis in het Oeralgebergte, de politieke intimidaties en de veerkracht van het ‘merk’ Pussy Riot. De lichten dimmen en Masha keert zich in haar grote capuchon en laat ons delen in haar verhaal, de gevangenis, het niet willen vergeten. Het podium is van haar, de zaal is muisstil en beleeft elk woord.

Elke verwachting die er al zou kunnen zijn kan meteen overhoop, van intieme rust naar vol gas. De vier artiesten trekken zich terug naar de onaangetaste batterij waterflesjes. Masha doordrenkt haar blonde lokken met overmatig veel water, de spanning in de zaal in voelbaar. Met volle overgave spuiten de overige drie leden het voltallige publiek onder en worden telefoons en camera’s veiliggesteld. De chaos wordt omarmd en bevestigd tevens het verhaal van Masha.

Verwachtingen overboord gegooid, universele taal, de boodschap is binnengekomen, 

Een quote van Marjon Zomer, vanavond als gast aanwezig, vat meer dan beeldend de avond samen,

“Met onze haren nat van sneeuw dronken we koffie om middernacht.
De 14-jarige en ik. De show die we zagen konden we niet zo gemakkelijk afschudden als de vlokjes in ons haar. Die smolten langzaam door onze lichaamstemperatuur. Gleden als druppels van ons af.
Een show laat zich het beste omschrijven als ‘een voorstelling met amusement’.
Dat was niet wat we zagen. Voelden.
Amusement is van een andere orde.
Amusement zit in de lijn van lachen.
En is in de meer passieve ontvangende zin ook verbonden met beeldende kunst, muziek, theater, film en dergelijke.
Pussy Riot vertelt, schreeuwt, speelt, voert uit, laat zien.
Confronterend. Pretentieloos.
De rauwheid van het waarheidsgehalte. En het contrast van de zachte sneeuwvlokjes.
We dronken in stilte onze koffie in de helverlichte nachtelijke stationsMac.
Vol van wat we zagen.
Volledig, heel, aangrijpend.
Heel aangrijpend.
Voorstelling. Dat je het je voor kunt stellen.
Hard raakte het onrecht. Voelden we mee.
Maar konden we slechts met onze vanzelfsprekende vrijheid van een afstandje gissen naar.”

Foto’s en tekst: @Rijno Boon (en speciale dank aan Marjon Zomer)

error: Content is protected !!