{"id":21514,"date":"2026-10-22T10:51:29","date_gmt":"2026-10-22T10:51:29","guid":{"rendered":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=21514"},"modified":"2026-10-22T10:51:29","modified_gmt":"2026-10-22T10:51:29","slug":"chris-d-smith-ad-2014","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=21514","title":{"rendered":"Chris D. Smith \u2013 \u2018AD 2014\u2019"},"content":{"rendered":"

\"Chris<\/a>LiveStreamMagazine<\/strong> krijgt met regelmaat net uitgekomen albums onder ogen van voor ons onbekende bands of artiesten. Dit leidt soms tot aangename verrassingen. En zo nu en dan worden we gegrepen door een intrigerend exemplaar. Dit geldt zeker voor het album \u2018A.D. 2014<\/strong>\u2019 van de Belgische singer-songwriter en multi-instrumentalist Chris D. Smith<\/strong>. Na zijn debuut-album \u2018Words<\/strong>\u2019 uit 2011 komt Smith nu met een verrassend sterke plaat op de proppen. <\/span><\/p>\n

Op de cover van A.D. 2014<\/strong> prijkt een kunstzinnige en fascinerende tekening van Sam Dillemans. Alleen de afbeelding nodigt al uit om dit album eens nauwgezet onder de loep te nemen. Overigens leert een blik op de credits<\/em> ons dat Dillemans de favoriete kunstenaar is van Chris D. Smith. Hoewel in een andere \u2018tak van sport\u2019 deelt Smith deze ongebreidelde creativiteit. Smith is een muzikale duizendpoot. Niet alleen zingt en speelt hij op het album uiteenlopende instrumenten, hij is ook verantwoordelijk voor de productie en schreef alle nummers. <\/span><\/p>\n

Dan naar de inhoud; de muziek. A.D. 2014<\/strong> opent met Italian Girls<\/em> en doet je als luisteraar denken aan Summer of \u201969<\/em> van Bryan Adams. Hetgeen een toepasselijk bruggetje vormt naar de muziek. Want Chris D. Smith heeft zich duidelijk laten inspireren door het geluid van de jaren \u201960 en bands als The Stones, Led Zeppelin en The Who. Maar ook door Jimi Hendrix en de Chigago-blues van Muddy Waters en Howlin\u2019 Wolf. Hetgeen onder meer goed hoorbaar is in het lekkere en stevige Tell Me<\/em>.<\/span><\/p>\n

Maar Smith is van veel meer markten thuis. Zoals hij laat horen in het meer ingetogen en mooi opgebouwde Old Friend<\/em> met een heerlijk viooltje en slide-guitar. Dat Smith zich ook heeft be\u00efnvloeden door countryrockers als The Byrds en The Band blijkt wel uit het prachtige Mose Grove<\/em> waarin naast de pedal-steelgitaar ook een fraaie mondharmonica hoorbaar is. Dit nummer mag wat mij betreft zeker tot \u00e9\u00e9n van de hoogtepunten gerekend worden.
\n<\/span><\/p>\n

Rockin\u2019 in the Free World<\/span><\/strong>
\n<\/span><\/p>\n

Voor wat betreft singer-songwriting heeft Smith zich laten be\u00efnvloeden door artiesten als Neil Young, Bruce Springsteen, Jackson Brown, Tom Waits en met name Bob Dylan. Dit komt onder meer tot uitdrukking als Smith \u2018rockt in the free world<\/em>\u2019 op het titelnummer A.D. 2014<\/em>. En doet het catchy Catchin\u2019 The Sun<\/em> denken aan Jackson Browne.
\n<\/span><\/p>\n

Smith wordt op dit album bijgestaan door bassist Bart Delacourt, drummer Tim Coenen, gitarist Little Chris van Nauw, (slide)gitarist Tom Vanstiphout, toetsenist Niels Verheest, violist Nils De Caster en Carlo Willems op carrillon en vibrafoon. Naast eerder genoemde inspiratiebronnen dwalen de gedachten zo nu en dan ook af naar de Dire Straits. Zo heeft Hard Times<\/em> wel iets weg van Once Upon a Time in the West<\/em> en in Rock & Roll Addict<\/em> doemt de vergelijking op met Money For Nothing<\/em>.
\n<\/span><\/p>\n

Op A.D. 2014<\/strong> \u2013 opgenomen in de Belgische Majestic Studio en uitgebracht op One Drop Music Generation – staan elf uiteenlopende tracks met een mix van rock, blues, country en folk. Daarmee heeft Chris D. Smith een gevarieerd en sterk album afgeleverd. En hebben deze Zuiderburen ons niet alleen verrast, vanaf nu is dit een band die wij in de toekomst nauwlettend in de gaten gaan houden.
\n<\/span><\/p>\n

Website Chris D. Smith<\/span>
\n<\/span><\/em><\/strong><\/span><\/a><\/p>\n