{"id":22232,"date":"2026-10-22T10:41:50","date_gmt":"2026-10-22T10:41:50","guid":{"rendered":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=22232"},"modified":"2026-10-22T10:41:50","modified_gmt":"2026-10-22T10:41:50","slug":"morrissey-in-013","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=22232","title":{"rendered":"Morrissey in 013"},"content":{"rendered":"

Stephen Patrick Morrissey weet sporadisch te imponeren in 013<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Daar staat hij dan echt. Na twee eerder afgelaste shows staat Morrissey<\/strong> in de felle spots van het Tilburgse poppodium 013<\/strong>. Stephen Patrick Morrissey alias \u2018Mozza\u2019 of \u2018The Mozzer\u2019 \u2013 om maar wat bijnamen te noemen – is de voormalige frontman van de legendarische Britse indie band The Smiths. En een Engelse (underground) superster waar nog altijd een \u2018mysterieuze\u2019 zweem omheen hangt. In Nederland wordt Morrissey vooral op handen gedragen door een \u2018kleine\u2019 groep fanatieke aanhangers. <\/span><\/p>\n

\"Morrissey\"<\/p>\n

Deze keer is het driemaal scheepsrecht voor het hongerige 013 publiek dat tot twee keer toe teleurgesteld werd met een gecanceld optreden. De eerste keer in december 2014 vanwege \u2018logistieke problemen\u2019, de laatste keer op 10 maart van dit jaar vanwege een zich op het laatst aandienende griep (het podium in 013 was voor die show zelfs al opgebouwd).<\/span><\/p>\n

In het goed gevulde poppodium 013 schieten Morrissey en band vanavond meteen uit de startblokken met de Smiths klassieker What She Said<\/em>. In het daaropvolgende en sprankelende Suedehead<\/em> excuseert Morrisey zich met \u2018I\u2019m so sorry\u2019 voor zijn griepaanval van de laatste keer. Wat meteen opvalt is dat hij er zin in heeft en zichzelf ook presenteert alsof hij \u2018iets\u2019 goed te maken heeft. Dit uit zich in veel contact met het publiek en een aantal goedgeplaatste grappen. <\/span><\/p>\n

Tussendoor speelt Morrissey een aantal nummers van zijn meest recente album World Peace Is Non Of Your Business<\/strong> waarbij vooral het einde van het groovende Neil Cassady Drops Dead<\/em> opvalt waarin een melancholisch \u2018jodelende\u2019 Morrissey begeleid wordt door een naar dance neigende beat. Ook Kiss Me A Lot<\/em> – ondersteund door trompet – mag op bijval van het veelal middelbare publiek rekenen. Morrissey verontschuldigt zich tussendoor nog voor een eventuele \u2018crack in his voice\u2019 wat volgens hem wel volkomen \u2018legal\u2019 is \u2026 Maar zover komt het gelukkig niet.<\/span><\/p>\n

\"Morrissey<\/p>\n

Het eerste \u2018echte\u2019 hoogtepunt van de show is het magistrale Life Is A Pigsty<\/em>. Niet eerder op de set-list van deze tour en niet helemaal toevallig vandaag geschonken aan het ge\u00efmponeerde 013 publiek. Meesterlijk opgebouwde spanning welke zich uit in een bombastisch einde met een repeterend galmende Morrissey (Again and again .. and again<\/em>) en donderende pauken! Doorstomen zou je zeggen; ware het niet dat Morrissey en band de aandacht van het publiek tussendoor een beetje laten verslappen door het spelen van een paar minder \u2018rake\u2019 nummers. <\/span><\/p>\n

Uitzondering hierbij is het spannende One Of Our Own<\/em>, waarin Morrissey het publiek vraagt; \u201cGive me the gun\u201d. Nummers als Scandinavia<\/em> en de Frankie Valie cover To Give (the reason I live)<\/em> zorgen er niet voor dat het optreden ontaard in een kolkend 013. In zo’n geval toch wat meer kiezen voor klassiekers uit zijn rijke song-catalogus? Speedway<\/em> daarentegen zorgt daarna wel voor de nodigde \u2018reuring\u2019. Zeker als Morrissey al handenschuddend met zijn publiek de klassieke zinsnede \u201cI\u2019ve always been True to you<\/em>\u201d galmt.<\/span><\/p>\n

Meat Is Murder<\/span><\/strong>
\n<\/span><\/p>\n

Ook het opzwepende The World Is full Of Crashing Bores<\/em> van het klassieke come-back album You Are The Quarry<\/strong> mag op veel sympathie van het publiek rekenen. Morrissey – begeleid door een behoudende maar zeer strakke band onder leiding van \u2018adjudant\u2019 Boz Boorer – is zichtbaar in zijn sas. Dan volgt zijn moment, Meat is Murder<\/em>: op het grote scherm achter het podium verschijnen \u2018gruwelijke\u2019 beelden van dieren uit de vleesindustrie welke door diezelfde sector op \u2018beestachtige\u2019 wijze worden mishandeld. Begeleid door het sinistere gitaarspel van gitarist Jesse Tobias crooned<\/em> Morrissey met een van pijn vertrokken gezicht \u201cThis beautiful creature must die, it\u2019s dead with no reason it\u2019s \u2026 Murder!<\/em>\u201d <\/span><\/p>\n

Het publiek houdt de adem in als Morrissey – de handen gevouwen achter zijn hoofd en zijn gezicht gericht op het beeldscherm – als een verslagen gevangene in Quantanamo Bay langzaam door zijn knie\u00ebn zakt. Dit is zijn aanklacht tegen de vleesindustrie. En hiermee wordt pijnlijk duidelijk dat dit (buiten de muziek) zijn \u2018echte\u2019 levenswerk is. Na afloop van dit nummer volgt wel een eerbiedwaardig en gepast applaus. Als \u201cMozza\u201d daarna met het eveneens politiek ge\u00ebngageerde nummer World Peace Is Non Of Your Business<\/em> afscheid neemt met een ironisch \u201cYou can go home now\u201d volgt het gebruikelijke wachten op de slot-serenade. <\/span><\/p>\n

Morrissey (in een schoon overhemd) en band keren nog \u00e9\u00e9n keer terug op het podium met (hoe kan het ook anders) Everyday is like .. Sunday<\/em> dat massaal meegezongen wordt door \u2018zijn\u2019 publiek. Daarna gooit hij zijn overhemd in het smachtende publiek en loopt het podium af. De band speelt nog even verder waarna de imponerend spelende drummer Matt Walker als klap op de vuurpijl zijn drumstel nog even een \u201czetje\u201d geeft!<\/span><\/p>\n

Dit was Morrissey in Tilburg. Was het goed? Ja! Was het fantastisch? Nee; daarvoor stonden er net iets te weinig klassiekers op de set-list van \u201cThe Mozzer\u201d. <\/span><\/p>\n

Tekst: Menno Bruijns<\/span><\/em><\/p>\n