{"id":30646,"date":"2026-10-22T10:41:34","date_gmt":"2026-10-22T10:41:34","guid":{"rendered":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=30646"},"modified":"2026-10-22T10:41:34","modified_gmt":"2026-10-22T10:41:34","slug":"werfkelderconcert-10","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=30646","title":{"rendered":"Werfkelderconcert #10"},"content":{"rendered":"

Met sfeervolle muziek de feestdagen tegemoet<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Case Mayfield<\/strong> en Kerst, een combinatie die blijft wringen. Op de vraag wat Case Mayfield \u2013 je mag ook Kees Veerman zeggen \u2013 met kerstmis heeft komt een duidelijk antwoord: \u2018helemaal niks\u2019. Hij haat kerstliedjes en als het aan hem ligt brengt hij de kerstdagen door met zalig nietsdoen. Nou vooruit, z\u2019n nieuwe Playstation 4 inwijden. En heel misschien wat nadenken over zijn nieuwe album. Verschijningsdatum? \u2018Ach, we zien wel\u2019 is zijn reactie. Vanavond als voorproefje wel alvast een flink deel van de tien splinternieuwe liedjes die op het komende album een plaats gaan krijgen.
\n<\/span><\/p>\n

\"Case<\/p>\n

Even terug naar zondagavond 26 mei 2013. Die dag vindt op initiatief van\u00a0journalist en muziekliefhebber Maarten Dallinga de aftrap plaats van het eerste Werfkelderconcert in De Kargadoor<\/strong> in Utrecht. Drie singer-songwriters bijten de spits af: Mariecke Borger, Emil Landman en Nico Jansen. Het nieuwe podium is nog een beetje wennen, maar smaakt naar meer. \u2018Het Werfkelder Concert\u2019 is geboren. Vier keer per jaar akoestische (of semi-versterkte) optredens van talentvolle, eigenzinnige muzikanten in de werfkelder van dit sociaal-culturele activiteitencentrum aan de Oudegracht. Vier keer per jaar een zondagavond die draait om intimiteit en verbondenheid.<\/span><\/p>\n

Mountaineer<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Voor Werfkelderconcert #10<\/strong> is het voor de vier mannen van Mountaineer<\/strong> even passen en meten op de circa 10m2 podiumruimte die in De Kargadoor beschikbaar is. Marcel Hulst (gitaar, zang), Friso Schmid (keyboard) en Randy Derkhof (lapsteel\/electrische gitaar) aan de zijkant; Floor Stevens (percussie) op een eilandje aan de andere kant van het gangpad. Het past precies. Nog even wat doeken over de drum-kit om het geluid wat te dempen en Mountaineer is er helemaal klaar voor. Laat de circa 50 man publiek maar binnenkomen.
\n<\/span><\/p>\n

\"Mountaineer\"Mountaineer<\/p>\n

Mountaineer<\/strong> speelt helaas een (te) korte set van vijf nummers. Maar wat klinkt het mooi, de heldere stem van Marcel Hulst en de subtiele begeleiding van zijn mede-bandleden. We horen onder meer Kowloon<\/em>, naar het ommuurde deel van Hong Kong dat in 1990 werd gesloopt. Toevluchtsoord voor maffiosi, prostituees en vluchtelingen uit de Volksrepubliek China; niemandsland dat in 1990 met de grond gelijk werd gemaakt. \u2018Een nummer niet over de stad zelf, maar vooral over afscheid nemen\u2019, legt Marcel Hulst uit.
\n<\/span><\/p>\n

\"Mountaineer<\/p>\n

Verder krijgt het publiek onder andere ook het sfeervolle Submarine<\/em> voorgeschoteld. \u2018Als de hele wereld in brand staat, ben je maar op \u00e9\u00e9n plek veilig. Onder water.\u2019 Dromerige, po\u00ebtische teksten en melancholische nummers afkomstig van het album ‘1974<\/strong>‘ dat op 1 maart 2015 verscheen.<\/span><\/p>\n

Case Mayfield<\/span><\/strong> <\/span><\/p>\n

Dromerig is niet echt het woord dat past bij de muziek van Case Mayfield<\/strong>. Expressief is meer van toepassing, zowel op zijn teksten als het spel op zijn nieuwe akoestische gitaar. \u2018De vorige heeft het opgegeven en was niet meer te repareren. Een gitaar met, volgens de reparateur, heel veel woede in zich\u2019, vertelt Mayfield. Oke, de gitaar is nieuw, maar we zien en horen dezelfde Case Mayfield die we kennen van zijn eerder uitgebrachte albums. Vanavond een mix van oud en nieuw materiaal.<\/span><\/p>\n

Egomaniac<\/span><\/strong><\/p>\n

Voor de pauze nieuwe liedjes die volgens Mayfield vari\u00ebren van \u2018droefgeestig\u2019 tot \u2018zeer droefgeestig\u2019. Na de pauze vooral ouder werk met af en toe een uitschieter, zoals het van het uit 2011 daterende album ‘Muchacho<\/strong>‘ afkomstige\u00a0Schizophrenia<\/em> dat zelfs de vrolijke kant op dreigt te gaan. Ontroerend mooi is Our Mom<\/em> van ‘The Many Coloured Beast<\/strong>‘ uit 2012 waarmee het optreden wordt afgesloten.
\n<\/span><\/p>\n

\"Case<\/p>\n

Maar ook de titelsong van het nog te verschijnen album ‘Egomaniac<\/strong>‘ maakt grote indruk. ‘So God, you egomaniac \/ Your Kingdom is locked, it\u2019s gates are shut \/ Let\u2019s tear those pearly gates down \/ God won\u2019t you come and join the living \/ and forget about dying, for now’<\/em>. Niet echt kerstmuziek, maar de nummers van Case Mayfield blijven pareltjes. Nu eens ruw en ongepolijst, dan weer teder en zacht. En altijd recht uit het hart. <\/span><\/p>\n

Tekst en Foto\u2019s : Herman Sixma<\/span><\/em><\/p>\n