{"id":37151,"date":"2026-10-22T12:03:46","date_gmt":"2026-10-22T12:03:46","guid":{"rendered":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=37151"},"modified":"2026-10-22T12:03:46","modified_gmt":"2026-10-22T12:03:46","slug":"amsterdam-woods-festival-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=37151","title":{"rendered":"Amsterdam Woods Festival"},"content":{"rendered":"

Dag 1: van kleine luisterliedjes tot pornosnorren<\/strong><\/span><\/p>\n

Kan het weer ook te mooi zijn voor een festival? Die vraag borrelt onwillekeurig op bij het betreden van het terrein van het Amsterdam Woods Festival<\/strong> in het Amsterdamse Bos. Veel zon en een temperatuur die naar verwachting de 30 graden zal overstijgen. Tropisch warm dus. Ja, er zijn aftappunten voor gratis water. En zeker, een deel van de optredens zal plaatsvinden in de aangename schaduw van het \u2018Onder de Sterren\u2019<\/em> podium. Maar wordt het niet erg warm en benauwd in de tent van het \u2018Grote Eik<\/em>\u2019 podium? En hoe is het bij het in de felle zon gelegen Concerto \u2018Spruit\u2019<\/em> podium? We gaan het ervaren.
\n<\/span><\/p>\n

\"Marble<\/p>\n

Bij het eerste optreden op Dag 1 maken we kennis met Marc van der Holst; striptekenaar, dichter, muzikant en vandaag gitarist en voorman van The Avonden<\/strong>. Inderdaad, een bandnaam ge\u00efnspireerd op Gerard Reve. Zeventien liedjes bevat het album ‘Nachtschade’ dat op 19 juni 2016 verscheen bij Subroutine Records.<\/span><\/p>\n

\"The<\/p>\n

Zeventien pareltjes, waarvan de meeste tussen de \u00e9\u00e9n en twee minuten klokken. Met titels als Glasscherven, Bloedsinasappelen, Bramenjam en Klein Aapje. <\/em>Soms licht, vaak ook donker. \u2018Laat de kerken branden\u2026.\u2019 zingt van der Holst in het afsluitende nummer Katwijk.<\/em> The Avonden verdient meer dan het handjevol toeschouwers dat nu voor het kleine Spruit<\/em> podium staat.<\/span><\/p>\n

La Corneille<\/span><\/strong><\/p>\n

Gelukkig weet\u00a0het Utrechtse La Corneille<\/strong> bij het met langspeelplaten aangeklede Spruit<\/em> podium wat meer publiek te trekken dan de openingsact. Het geluid is wat steviger; de nummers zijn deels afkomstig van hun in 2015 verschenen debuutalbum ‘I Was A Bird’ en deels nieuw. Het uit Guy Corneille, Daan Krone en Hans Vermunt bestaande trio La Corneille slaagt erin het publiek langzaam binnen druppellende publiek te lokken en vast te houden. Dat op zich is al een prestatie op deze vroege vrijdagmiddag.<\/span><\/p>\n

\"La<\/p>\n

Tijd voor het eerste optreden op het Onder de Sterren<\/em> podium, en voor ons een hernieuwde kennismaking met het Belgische Marble Sounds<\/strong>. De laatste keer dat we de band rond Pieter Van Dessel zagen was in Genk waar men optrad met een strijkorkest. Mooi, maar Marble Sounds als 5-mans rockband is minstens zo mooi. <\/span><\/p>\n

\"Marble\u00a0 \"Marble<\/p>\n

Wat klinkt Leave A Light On<\/em> van het in 2013 uitgebrachte album ‘Dear Me, Look Up’ nog lekker. En ook het afsluitende (How It\u2019s Going To) End<\/em> van het album ‘Tautou’ (2016) is prachtig en wat de tekst betreft toepasselijk. ‘It hurts to part \/ When something precious is near \/ I don’t wanna go \/ I don’t wanna g<\/em>o’. Het afscheid van Marble Sounds doet pijn, My Baby wacht.<\/span><\/p>\n

\"My<\/strong><\/span><\/p>\n

Het is hard gegaan met ons eigen My Baby<\/strong>. In 2013 een eerste album ‘My Baby Loves Voodoo!’ In 2015 de succesvolle opvolger ‘Shamanaid‘<\/strong>. En vanaf het oprichtingsjaar 2012 honderden optredens. My Baby is bijna on-Nederlands goed, ook vanmiddag op het hoofdpodium van Amsterdam Woods. Jammer dat de band zo vroeg op de dag staat geprogrammeerd.<\/span><\/p>\n

\"My<\/p>\n

Hoewel Cato van Dijck (zang, gitaar), Joost van Dijck (drums) en Daniel \u2018Dafreez\u2019 Johnston de maximale speeltijd toegemeten hebben gekregen, blijft 60 minuten natuurlijk veel te kort. De zaal dampt, de zaal swingt, de zaal zou graag nog 60 minuten langer van My Baby willen genieten. Wij ook\u2026..<\/span><\/p>\n

Over sauna\u2019s en foodtrucks<\/strong><\/span><\/p>\n

We laten Bent van Looy en zijn band op het Onder de Sterren<\/em> podium zijn mooie (maar wel wat \u2018brave\u2019) nummers brengen en maken een korte rondgang over het festivalterrein. Langs de kraakheldere wc\u2019s, langs de muntkassa\u2019s waar alleen met pinpas betaald kan worden en langs de sauna waar (gekleed en ongekleed) verkeerd kan worden.
\n<\/span><\/p>\n

\"Publiek<\/p>\n

Vervolgens scoren we een hapje te scoren bij een van de foodtrucks met (biologische verantwoorde) wraps, frites, worstjes en andere eetwaren. Daarna even relaxen op een van de vele hang-out plekken. Bankjes, schommelstoelen, hangmatten, relaxfauteuils en gewoon gras waarop het met dit weer prima toeven is. We genieten van een koel vruchtenijsje.<\/span><\/p>\n

De Likt<\/strong><\/span><\/p>\n

Terug in de inmiddels aardig opgewarmde Grote Eik<\/em> tent voor een kleine driekwartier spijkerharde electrorap uit Rotterdam van De Likt<\/strong>. Ruim een half uur raast Jordy Dijkshoorn over het podium. En al crowdsurfend over de hoofden van mensen. Eerst in korte broek, shirt en bretels. Later in een lange leren jas met daaronder een felrood gekleurde slip. De leren jas gaat uit, de slip blijft aan. <\/span><\/p>\n

\"De<\/p>\n

Bijgestaan door zijn twee kompanen: John van Beek en Georgi Kuiper wordt de zaal plat gespeeld.\u00a0 \u2018Hallo Amsterdan!!!!…Dit is een nummer over de beste voetballer die Ajax ooit heeft gehad, Finidi George. Maar eerst tien push-ups. Tellen jullie mee?\u2019 En voort raast de storm die De Likt heet.<\/span><\/p>\n

\"De\u00a0 \"De<\/span>
\n<\/strong><\/span><\/p>\n

De overgang naar de rustige, gebalanceerde luistermuziek van I Am Oak<\/strong> is wel erg groot. En wat zou het toepasselijk zijn als een band met de naam I Am Oak op een podium met de naam \u2018Grote Eik\u2019 zou staan. Op het intieme Onder de Sterren<\/em> klinkt I Am Oak vooral mooi en beheerst. Naast een selectie van nummers afkomstig van eerdere albums en EP\u2019s, worden vier songs van het begin 2016 uitgebrachte album ‘Our Blood’ <\/strong>gespeeld, waaronder Way Out<\/em> en Own. <\/em>Dit nieuwe album zal op 23 oktober ook in Japan worden uitgebracht. Zien we daar een tour door het land van de rijzende zon gloren?<\/span><\/p>\n

\"IamOak<\/p>\n

Terug naar het hoofdpodium \u2013 we blijven de rest van de avond pendelen tussen Onder de Sterren<\/em> en Grote Eik<\/em> \u2013 voor een stevige portie noise van zZz<\/strong>. Zes jaar was het relatief stil rond dit Amsterdamse duo dat bestaat uit Daan Schinkel (orgel) en Bj\u00f6rn Ottenheim (drums, zang). Natuurlijk, een zijprojectje hier (Sleazefest) en een zijprojectje daar (Light Light), maar waar bleef dat nieuwe album? <\/span><\/p>\n

\"zZz<\/p>\n

En toen was daar in 2015 ‘Juggernaut’<\/strong>; acht nieuwe nummers, waaronder een titeltrack van meer dan 20 minuten. Wat galmt de zang en beukt de drums van Ottenheim heerlijk, wat jankt het orgel van Schinkel smerig. Muziek voor liefhebbers, maar die genieten dan ook met volle teugen.<\/span><\/p>\n

Choir Of Young Believers<\/strong><\/span><\/p>\n

\u2018zZz? Is dat de band die nu speelt? Nooit van gehoord. Weet je, we zijn hier met acht meiden voor een vrijgezellenfeestje en de muziek is bijzaak.\u2019 Net buiten raken we, onder het genot van een Mexicaanse wrap, in gesprek met een paar meiden die op hun eigen manier genieten van Amsterdam Woods. De sfeer proeven, af en toe een drankje, je portret laten tekenen door een kleine kunstenares-in-wording. \u2018Of we naar het Deense Choir Of Young Believers gaan? Wat missen we als we niet gaan? Oh, de titelsong van de televisieserie \u2018The Bridge\u2019. Ach we zien wel.\u2019 Waarschijnlijk zijn ze bij de Grote Eik<\/em> blijven hangen voor Eefje de Visser.<\/span><\/p>\n

\"Eefje<\/strong><\/span><\/p>\n

De vraag vooraf was of het werkt, de luisterliedjes van Eefje de Visser<\/strong> in een tent op een festival als Amsterdam Woods. Ja en nee. Ja, omdat zeker het wat steviger werk van De Visser prima overeind blijft in een wat \u2018feestelijker\u2019 omgeving van een festivaltent. Nee, want bij de \u2018zachtere\u2019 liedjes dreigen de fijne nuances van de teksten en de begeleidende muziek verloren te gaan in de overdaad aan bas-, drum- en tentgeluiden. Desondanks goed om te zien dat, na een wat stroef begin, \u00e9\u00e9n van de leading ladies van de Nederlandstalige luisterpop ook op een festival als Amsterdam Woods een prima show weet neer te zetten. En Hartslag <\/em>blijft natuurlijk een schitterend nummer. \u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\"Eefje\u00a0 \"Eefje<\/strong><\/span><\/p>\n

Dag 1 wordt afgesloten met de Australische band Sticky Fingers<\/strong>. Een vijf man tellend gezelschap dat de eigen muziek omschrijft als een mix van psychedelica, rock, reggae en Australische bourbon whisky. Een gezelschap dat altijd in is voor een geintje. Soms geslaagd, zoals die keer dat men Coldplay beschuldigde van jatwerk bij de clip voor A Sky Full Of Stars<\/em>. <\/span><\/p>\n

\"Sticky<\/p>\n

En soms wat minder geslaagd, zoals op 8 oktober 2014 toen men het nodig vond een club in Wagga Wagga (Australi\u00eb) grondig te \u2018verbouwen\u2019. In Amsterdam aangekondigd als \u2018rockers met pornosnorren\u2019 en dat klopt. De trouwe fans op de eerste rij vinden het schitterend. Wij houden het na drie nummers voor gezien.\u00a0 Morgen weer een dag.<\/span><\/p>\n

Tekst en Foto\u2019s: \u00a9 Herman Sixma
\n<\/em><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dag 1: van kleine luisterliedjes tot pornosnorren Kan het weer ook te mooi zijn voor een festival? Die vraag borrelt onwillekeurig op bij het betreden van het terrein van het Amsterdam Woods Festival in het Amsterdamse Bos. Veel zon en een temperatuur die naar verwachting de 30 graden zal overstijgen. Tropisch warm dus. Ja, er […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":64085,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-37151","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-reviews-festivals"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/37151","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=37151"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/37151\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":68271,"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/37151\/revisions\/68271"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/64085"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=37151"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=37151"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=37151"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}