{"id":46508,"date":"2026-10-22T10:40:50","date_gmt":"2026-10-22T10:40:50","guid":{"rendered":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=46508"},"modified":"2026-10-22T10:40:50","modified_gmt":"2026-10-22T10:40:50","slug":"kurt-vile-the-violaters-caprera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/livestreammagazine.nl\/?p=46508","title":{"rendered":"Kurt Vile & The Violaters in Caprera"},"content":{"rendered":"

Sfeervol optreden doet jaren 60 en 70 herleven<\/strong><\/span><\/p>\n

Bij Kurt Vile is het altijd afwachten hoe de pet staat. \u2018Dertien in een dozijn\u2019 optredens worden afgewisseld met concerten die door bezoekers als \u2019magisch\u2019 worden ervaren. De plek van het optreden kan alvast niet meer stuk: Caprera, een van de mooiste openluchttheaters in Nederland. Ruisende bomen, kwetterende vogels en een vijver waarin de kikkers kwaken en waarboven libelles rondjes vliegen. En als, naast het humeur van Kurt Vile, ook het weer nog meewerkt zijn alle ingredi\u00ebnten voor een mooie avond aanwezig. En dat wordt het, mooi en vooral sfeervol.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/span>Zou Kurt Vile jaloers zijn op zijn oude maatje Adam Granduciel die met The War On Drugs dit najaar twee keer in de AFAS Live staat? Als dat zo is, dan laat hij daar vanavond weinig van merken. Sterker nog, Vile is vanavond in een opperbeste bui. \u2018Hi folks, you\u2019re looking great\u2019, klinkt er vanaf het podium na de eerste vier nummers. Maar dan wel weer onmiddellijk gevolgd door \u2018But how do you feel?\u2019, want het blijft natuurlijk wel Kurt Vile.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a> \"\"<\/a><\/span>
\nOnberekenbaar en altijd bereid om mensen op het verkeerde been te zetten. Maar vanavond overheerst de liefde; de liefde vanaf het podium naar het nagenoeg volle Caprera (\u2018You\u2019re beautiful, I love you\u2019) en vanaf het publiek naar de vier mannen op het podium (\u2018We love you too, Kurt\u2019).<\/span><\/p>\n

Liefde en melancholie<\/strong><\/span><\/p>\n

Met inmiddels zes albums op zak is er wat materiaal betreft genoeg te kiezen voor wat betreft het openingsnummer. Het wordt Jesus Fever<\/em> van het album \u2018Smoke Ring For My Halo\u2019 uit 2011. \u2018I pack my suitcase with myself but I’m already gone \/ I cringed myself with that atoning hell, but I’m already gone \/ I cleanse myself with vitamin health but I’m already gone\u2026\u2019.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a> \"\"<\/a>
\nAls deze set-opener wordt gevolgd door I\u2019m An Outlaw<\/em> van zijn meest recente, in 2015 uitgebrachte, album \u2018B\u2019lieve I\u2019m Going Down \u2026\u2019 is de toon gezet. Het wordt, naast een avondje liefde, een avondje melancholie, zowel wat de teksten als de muziek wat betreft. Melancholie, gedrenkt in een jaren 60 en 70 sound, die het uitstekend doet in deze fee\u00ebrieke omgeving.<\/span><\/p>\n

Gevangen in spotlights<\/strong><\/span><\/p>\n

De betovering is het sterkst in het blokje solonummers precies halverwege de set, ingeklemd tussen Girl Called Alex<\/em> van het album \u2018Wakin On A Pretty Daze\u2019 (2013) en He\u2019s Alright<\/em> dat is terug te vinden op het album \u2018Childish Prodigy\u2019 (2009). Eerst, gevangen in een web van witte spotlights, Freeway<\/em> van zijn in 2008 uitgebrachte debuutalbum \u2018Constant Hitmaker\u2019. Daarna, in lichtbundels die het midden houden tussen blauw en groen, het nummer Runner Ups.<\/em>\u00a0 \u2018Sick of walkin’ so you took a wrong way train \/ Then you sat down and couldn’t get up \/ My best friend’s long gone but I got runner ups \/ My best friend’s long gone but I got runner ups \/ I don’t know if it’s real, but it’s how I feel\u2026..\u2019.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a> \"\"<\/a>
\nMaar ook het wat steviger werk wordt vanavond niet geschuwd. Voorafgegaan door een met applaus verwelkomde uitvoering van Dust Bunnies<\/em> \u2013 door Kurt Vile aangekondigd met \u2018this song is about a total loser; that loser is me\u2019, gevolgd door een mompelend uitgesproken \u2018I\u2019m just kidding\u2019 \u2013 volgen eerst KV Crimes<\/em> (\u2018one of my favourite songs, because it has my initials in it\u2019) en daarna het stevig rockende Freak Train<\/em>, waarbij Jesse Trbovich zijn basgitaar verwisseld voor de saxofoon en Rob Laakso de meest onwaarschijnlijke geluiden uit zijn keyboard tovert.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/span>Psychedelischer wordt het deze avond niet. Helemaal niet als Vile en zijn mannen kiezen voor het rustig voortkabbelende Wild Imagination<\/em> als afsluiter van de reguliere set. Een nummer dat dan wel weer uitstekend past bij de relaxte sfeer vanavond. <\/span><\/p>\n

Tekst & Photo\u2019s: <\/em>\u00a9 <\/em>\u00a0Herman Sixma<\/em><\/span><\/p>\n

\u00a0Website Kurt Vile & The Violaters <\/u><\/strong><\/span><\/a><\/span><\/p>\n

\u00a0